احمد منزوى
63
فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى )
* اثبات عقل . نصيراى همدانى ، خواجه نصير الدين فرزند خواجه محمود ( مسعود ) فرزند خواجه حسن بيگ يزدجردى ، ( د 1030 ق ) . گفتارى است فلسفى دربارهء عقل و اينكه آن صادر اول است ، در 3 « لوح » : 1 - عقيدهء فلاسفه در اثبات عقل و رد مخالفان ، در 5 دليل ، 2 - در مجرد بودن عقل ، 3 - اثبات جوهريت عقل . آغاز : نام خدا ، ستايش مبدع يگانه در روش قديم گفتار بود ، در اين تازه عهدگردار است . نسخهها 2 / 727 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 9 / 1201 « ديوان نصيراى همدانى » ؛ اعلام 3 / 2516 ؛ مشار ، مؤلفين 6 / 604 ؛ مشترك 5 / 88 براى « منشآتش » ؛ تذكرهء نصرآبادى 166 ؛ آتشكدهء آذر 258 ؛ صبح گلشن 522 . مجلس 1 / 193 . * اثبات النبوة - معراجنامه . * اثبات واجب . ابن سينا - ترجمهء العروس . * اثبات واجب . رجب على تبريزى - اشتراك لفظى و معنوى در وجود . * اثبات واجب الوجود . عبد الرحمان جامى . آغاز : بسمه سبحانه ، بدان اى عزيز نور الله . بصايرنا بنور شهوده . نسخهها 2 / 728 ( 1 نسخه ) . اشكورى 17 / 299 عربى ؛ ملك 5 / 5 ش ( 3 ) 182 . * اثبات واجب . آقا جمال خوانسارى - واجب الوجود . * اثبات واجب . فريد الدين داماد . به نقل از خط قطب الدين شيرازى گفتارى برهانى است شايد ترجمهء آن باشد . نسخهها 2 / 728 ( 1 نسخه ) . سپهسالار 3 / 38 . * اثبات واجب . خواجه محمود دهدار - توحيد ( 2 ) . * اثبات واجب . شمس الدين محمد ، شمس گيلانى ، شمسا ( د 1098 ق ) . ذريعه 1 / 105 دو عنوان ؛ اعلام 2 / 1091 شمس گيلانى ؛ طبقات 11 / 266 ؛ ريحانه 5 / 383 ملا شمسا . * اثبات واجب . ميرزا محمد صادق فرزند محمد صالح سپاهانى ، ملقب به منير و متخلص به صادق ( - شاهد صادق 1 / 632 ) . آغاز : اللهم انا نحمدك حمدا تلالا لوجوب وجودك ما فى عالم الغيب . نسخهها 2 / 728 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 1 / 105 « اثبات واجب تعالى » . همانجا 9 / 582 « ديوان صادق مينا » * اثبات واجب . محمد فرزند احمد گيلكى . گزارشى است بر « اثبات الواجب » ملا حسين اردبيلى ( د 950 ق ) ( ذريعه 1 / 104 ) كه آن نيز گزارشى بوده بر « اثبات واجب جديد » دوانى ( ذريعه 1 / 107 ) ، كه در شنبهء آخر ع 1 / 945 ق به انجام رسيده است . نسخهها 2 / 728 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 1 / 106 ؛ اعلام 3 / 2173 . آستان قدس 1 / 13 . * اثبات واجب . محمد فرزند اسماعيل مدعو به مسيح و مسيحاى فسايى شيرازى فدشكويى ، شيخ الاسلام شيراز ، كه در سرودههاى فارسى خود به معنى و در عربى به مسيح تخلص